ص 64 ، س 28 : فَتَبارَكَ اللَّهُ . . . فرخنده است خدا كه بهترين آفرينندگان است . ص 65 - 64 ، س 29 : اولئك هم . . . اينان راه‌يافتگانند و بدان سزاوارتر و اهل آنند . ص 67 ، س 12 : ان الله تعالى . . . خدا از هنگامى كه دنيا را آفريد ، از بيزارى بدان ننگريست . ص 69 ، س 20 : من زار عالما . . . كسى كه دانشمندى را ديدار كند چنان است كه دانش را ديدار كرده ؛ و كسى كه دانش را ديدار كند چنان است كه خدا را ديدار كرده ؛ و كسى كه خدا را ديدار كند ، خدا او را بر آتش حرام گرداند . ص 69 ، س 24 : اذا كان يوم . . . چون روز رستاخيز شود ، خدا دانشوران را گرد آورد و گويد : اى دانشوران من ، دانشم را در شما نگذاشتم مگر ازآن‌رو كه شما را مىشناختم ، و دانشم را در شما نگذاشتم درحالىكه بخواهم شما را عذاب كنم . بازگرديد كه شما را آمرزيدم . گويند ما و دوستاران ما . گويد شما و دوستاران‌تان . ص 70 ، س 16 : من عمل بما . . . كسى كه به آنچه مىداند رفتار كند ، خدا دانشى را كه نمىداند به او ارزانى دارد . ص 70 ، س 23 : لَئِنْ شَكَرْتُمْ . . . اگر سپاسگزارى كنيد بر شما بيفزايم ؛ و اگر ناسپاسى كنيد ، شكنجهء من سخت است . ص 70 ، س 24 : وَ الَّذِينَ جاهَدُوا . . . كسانى كه در راه ما پيكار كنند ، بىگمان ايشان را در راه‌هاىمان راهنمايى خواهيم كرد . ص 71 ، س 6 : يا نِساءَ النَّبِيِّ . . . اى زنان پيامبر ، هركس از شما كار زشتى آشكارا انجام دهد ، كيفر او دو چندان گردد . ص 71 ، س 14 : ان العالم اذا . . . چون دانشمند بلغزد ، جهان از لغزش او نابود گردد .